1-یکی از فلاسفه داخلی، در نشستی درباره هنر که دو سال پیش برگزار شده بود، اشاره ای به کتاب «ابتذال شر» هانا آرنت، فیلسوف معاصر داشت که در محاکمه آدولف آیشمان، یکی از افسران جلاد آلمان نازی که نزدیک به 400 هزار یهودی را کشته بود، شخصا شرکت داشت. ایشان می نویسد که آیشمان هیچگونه رذیلت اخلاقی فردی نداشت و فقدان «قدرت تخیل» در وی باعث کشته شدن 400 هزار یهودی شده است. به باور آرنت اگر آیشمان دارای قدرت تخیل بود، میتوانست خود را جای یک مادر یهودی تصور کند که تمام اعضای خانوادهاش را به کورههای آدمسوزی بردهاند، بنابراین از جنایت دست میکشید.2-چندی است که به این نتیجه رسیده ام ما انسان ها، در خودمان قفل هستیم و هیچ چیزی جز خودمان را نمی توانیم درک و فهم کنیم. اگر بخواهیم دیگری را درک و فهم کنیم، راهی نداریم جز اینکه او را بلند کنیم و در ترازوی وجود خودمان قرار دهیم و او را با خود، یکی کنیم.ما فقط یک ترازو و مقیاس برای فهم آنها داریم و آنهم «خودمان» هستیم. دیگران باید به شکل «من» در آیند تا بتوانم یک فهم و تفسیری از حال آنها بدست آورم. معلوم است که این کار، جز از راه تخیل و تصور کردن، ممکن نیست. به میزانی که من موفق شوم که در عالم تخیل، با او یکی شوم، به همان میزان قادر خواهم بود که او را همچون خود، فهم و درک کنم.آن زمانی که می گویم شما را درک می کنم، در واقع دارم شمای درونی شده خودم را

1- صرفنظر از اینکه ما دوست داشته باشیم چیزی به پایین بیاید یا به بالا برود، نیروی جاذبه زمین همواره همه چیز را به سمت خود می کشاند. این سیستم طبیعت است و ما باید خودمان را با آن تنظیم کنیم. همین سیستم در خصوص جذب شدن دو گوسفند یا دو فیل یا هر موجود دیگر نیز وجود دارد و آنها بر اساس یک کشش طبیعی مبتنی بر میل جنسی، به هم وصل می شوند و و بقای آنها ادامه پیدا می کند خواه دوست داشته باشند یا نداشته باشند. این سیستم کششی برای حیوانات، خیلی خوب جواب می دهد و مشکلی بوجود نمی آورد. چون حیوانات، عقل ندارند و مشکلات تناسب و بی تناسبی ندارند. همینکه یک جفت پیدا شود و با هم آمیزش داشته باشند، برایشان کافی است.  ولی وقتی به انسان می رسد، به علت دارا بودن عقل و به این دلیل که او می تواند فکر کند و دوست دارد فردی متناسب با خود انتخاب کند، منشا گرفتاری و بدبختی در زندگی های زناشویی است.2-طبیعت کاری ندارد که که این دو نفر، آیا با هم تناسب دارند یا ندارند. در حالیکه برای انسان ها ،خیلی فرق می کند که آیا با هم تناسب دارند یا ندارند. اینجاست که ازدواج">ازدواج هایی انجام می شود که تهش پشیمانی و گرفتاری است. ازدواج هایی که بر «سیستم کششی طبیعت» بنا شده اند نه بر مبنای">مبنای خواست عقلی انسان ها برای اصل «متناسب بودن». انسان، خواهان یک انتخاب مناسب برای خود است اما طبیعت، بر اساس خواسته ما کار نمی کند. سی

فرض کنید به شما بگویند که برای شرکت در یک آزمایش دعوت می شوید بطوریکه در این ازمایش، سختی های زیادی باید تحمل کنید اما در پایان، به شما پاداش چشمگیری داده می شود. در طول این آزمایش، درد و رنج هایی که به شما وارد می شود، برای شما قابل تحمل می شود. نه اینکه درد و رنجی نمی برید؛ بلکه شما درد و رنج ها را معنی دار می کنید و بهمین دلیل برایتان قابل تحمل می شود.اما فرض کنید بخواهند در پایان این آزمایش همان پاداش را بدهند اما به شما نگویند که در یک آزمایش هستید و همچنین نگویند که قرار است بعد از آزمایش، به شما آن پاداش را بدهند. چه اتفاقی می افتد؟ معلوم است که در حین این آزمایش، شما درد و رنج زیادی متحمل می شوید و از سویی دائما از خود خواهید پرسید که چرا باید من این درد و رنج را تحمل کنم؟! بعبارت دیگر، این درد و رنج ها برایتان بی معنی است و همین بی معنایی، آنرا برای شما عذاب آور خواهد  کرد.در زندگی انسان ها دقیقا با همین وضعیت مواجهیم. ناملایماتی که در زندگی وجود دارد، عموما برای ما معنی دار نیست و واقعا هر چه فکر می کنیم که چرا باید این درد و رنج ها را در این مدت زمان کوتاه زندگی تحمل کنیم، پاسخی نمی یابیم و این بی پاسخی، ولو در واقع پاسخی برای آن وجود داشته باشد، عذاب آور است.فرقی نمی کند که ته این درد و رنج ها، واقعا پاداشی و یا نتیجه و پیامد دلخواهی وجود داشته باشد یا نباشد، مهم ا